بعد از اختتامیه نود درصد همکارانی که درگیر کار بوی سیب بودند، مأموریتشان تمام شد و بجز دو سه نفر بقیه به جایگاههای اصلی خودشان در ساختار رادیو معارف برگشتند.
کار زیادی نمانده است. فقط ما ماندهایم و گرفتن آدرس و شمارهی حساب از برگزیدگان و ارسال جوایز باقی مانده و واریز کمک هزینهی سفر برای برندگان وبلاگنویسی و کتابخوانی و قرعه کشی و تسویهحسابها با ذیحساب و گردآوری بازتاب اختتامیه در رسانهها و ارایهی گزارش کامل برای دبیرخانهی سال بعد و ذخیرهی پشتیبان از همهی اطلاعات و پاسخگویی به ایمیلهای اعتراضی در مورد نحوهی داوری و به روز کردن همین وبلاگ.
میبینید؟ کار زیادی نمانده است!
حسین غفاری
دبیرخانه بوی سیب
بنده مطالعات عمیقی در علم حقوق ندارم. حتماً بعضی از بزرگوارانی که این صفحه را میخوانند بیشتر از من از مفاهیم حقوقی سر در میآورند. اگر اشتباه میگویم لطفاً تذکر بدهید:
«دبیرخانهی بوی سیب از هیچ وبلاگنویسی بابت شرکت در این مسابقه پولی دریافت نکردهاست.
ثبت نام و حضور برای همهی وبلاگ نویسان فارسی زبان (و در بخش بین الملل عربی، اردو و انگلیسی) رایگان و آزاد بودهاست.
رادیو معارف هم هیچ وظیفهی سازمانی و رسمی و تشکیلاتی برای برگزاری بوی سیب نداشته و ندارد.
بودجهی برگزاری بوی سیب از طریق حمایتهای همیاران و مساعدت سازمان صدا و سیما تأمین شده و ملاک هزینهکرد آن آییننامهی بوی سیب و تصمیم دبیرخانه میباشد.
همهی شرکتکنندگان با مطالعهی آیین نامه مسابقه که از اول روشن و شفاف بوده در این مسابقه ثبت نام کردهاند.
فرایند داوری بدون لحاظ کردن نام شرکتکنندگان و صرفاً بر اساس اثر آنها از طریق یک سامانهی اینترنتی انجام شدهاست.
اسامی تمام داوران تمام بخشها قبل از اعلام نتایج دقیقاً اعلام شدهاست.»
شما بگویید که با یقین به درستی گزارههای بالا آیا برگزیده شدن در بوی سیب برای وبلاگنویسان یک «حق» است؟
*
به نظر من شرکتکنندگان در مسابقه نمیتوانند از دبیرخانه طلب «حق» خود را بنمایند. چون از اساس این «حق» وجود خارجی نداشته و ندارد. سقف مطالبهی شرکتکنندگان میتواند «رعایت کامل موازین آییننامه» و «عمل به عدالت» در مورد آثار ارسالی باشد. مطمئن باشید ما به آییننامهای که خودمان نوشتهایم از شما وفادارتریم و برایمان فرقی نمیکند اسم برندگان بوی سیب چه باشد.
اینکه اثر شما برگزیده نشده و یا برگزیدگان از نظر شما شایستگی لازم را ندارند به این معنی نیست که «حق» شما خورده شده. باور بفرمایید «حق» شما از جمله اطعمهای نیست که ما مایل به خوردن آن باشیم. اینقدر نفرین نفرمایید. مطمئناً حضرات معصومین علیهمالسلام هم راضی نیستند شما کار و زندگیتان را رها کنید و برای استجابت دعای عذابتان بر سر ما چله بنشینید.
باقی بقایتان.
حسین غفاری
مسئول بررسی آثار
متاسفانه داوران این جشنواره ذره ای از وبلاگنویسی نمی دانند.
یک وبلاگ در درجه ی اول باید زیبایی های سمعی و بصری داشته باشه. یعنی قالب وبلاگ طرحی نو و بدیع داشته باشد و از طرفی طراحی قالب متناسب با موضوع و خلاصه اینکه مخاطب را جذب کند.
و بعد توجه به محتوا…
حال اینکه در بوی سیب کاملا عکس است. به قالب که هیچ امتیازی داده نشد.. . و تلاش های وبلاگنویس برای طراحی ندید گرفته شد.
(اصلا فکر نکنم بدونند یه طراحی چقدر زمان بره، بخصوص اینکه وبلاگنویس خیلی در طراحی ماهر نباشه و همه ی وقتشو صرف طرحی قشنگ برای قالب کنه)
البته گویا محتوا هم برای داوران بی اهمیت بود. با محتوای سیاسی و یا پست هایی در حد ریز نوشته رتبه های برتر جشنواره را به خود اختصاص دادند.
حالا به چی رای دادند منم نمی دانم!
عوامل جشنواره دم از بزرگ مردی می زنند که لحظه ای (توجه نکردی چی شد، گفتم لحظه ای) حاضر به ضایع کردن حقوق مردم نبود اما در نحوی داوری و برگزاری جشنواره بوی سیب تماما ظلم و ضایع کردن حقوق بیداد می کرد.
دوستانی که در این جشنواره شرکت کردند و به حقشون نرسیدند از کتاب آسمانی پیامبرمون( قرآن) مژده می دم به همتون:
سوره ی ال عمران: هرکس پاداش دنیا را بخواهد( و در زندگی خود در این راه گام بردارد) چیزی از آن به او می دهیم و هر کس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او می دهیم. و به زودی سپاسگذاران را پاداش خواهیم داد.
انشاالله پاداش آخرت همه ی ما محفوظ.
* یکی از دیدگاههای منتشرنشدهی همین وبلاگ.
جمعبندی امتیازهای هیئت داوران از آن کارهای سخت و عذابآوریست که هر چقدر هم سامانهی ثبتنام کمکت کند و جمع و تفریقهایش را تا پنج رقم اعشار انجام بدهد و خودش به ترتیب بیشترین به کمترین مرتبش کند و اسم و رسم اثر و صاحب اثر را برایت نمایش دهد، باز هم از آن فرار میکنم.
قبلاً هم گفته بودم که قضاوت کار سختیست. الان باید حرف قبلم را تکمیل کنم: «صدور حکم نهایی سختترین مرحلهی قضاوت است»
وقتی جمع امتیازهای نهایی چندین اثر بسیار به هم نزدیک است، قاضیالقضات باید حکم صادر کند. هر چقدر هم که قوانین و مقررات دقیق و شفاف تنظیم شدهباشد، لزوماً کار قاضی سادهتر نمیشود. گاهی شواهد و مدارک یک حرف میزند و قوانین و مقررات حرف دیگری. اینجا قاضی بیچاره میماند و دلبستگیها و پیوستگیهایش. باید حکم صادر کند؛ به حکم عقل یا به حکم دل. از این چه کاری سختتر سراغ دارید؟
*
همیشه برایم این سؤال مطرح بوده که چطور در شب عملیات -در هجوم ناگواریها و مرگ و درد و ترس- عدهای دلاورانه با هیجان به خط میزدند و در سرمستی و شوریدگی میجنگیدند؟
*
دیشب که در کشاکش این کار صعب (صدور احکام نهایی) حلاوت نوشتهها و اشعار و آثار برادران و خواهران هنرمندم را میچشیدم و به قوت قلم و وسعت طبع و غلیان احساساتشان غبطه میخوردم و بر روان پاکشان آفرینها میفرستادم، دانستم که آنچه پیشبرندهی انسان در سختیهاست، مزمزهی شیرینی رسیدن به اهداف است.
*
امسال آثار خوب زیاد داریم؛ زیادتر از هر سال دیگر. برگزیدگانمان اما محدودند؛ مثل سالهای دیگر.
قیمت شما بهشت است. خود را به کمتر از آن نفروشید.
حسین غفاری
مسئول کمیته بررسی آثار
ترکیب هیئت داوران پنجمین دورهی بوی سیب شامل نوزده نفر از آقایان و خانمهاییست که هر کدام در کار خودشان اسم و رسمی دارند و اکثرشان در فضای حقیقی و مجازی کاملا شناخته شده هستند.
سیزدهنفر از این نوزدهنفر اولین بار است که در ترکیب هیئت داوران بوی سیب قرار میگیرند و دو نفرشان از تقدیرشدگان دوره های قبل هستند.
پنج نفر از داوران خانم و چهارده نفر آقایان هستند. با این حساب هیئت داورانمان هم کمی تا قسمتی مردانهست!
در هر بخش حداقل سه داور حضور دارند که امتیازهای خود را جداگانه اعلام میکنند و بعد از جمعبندی نهایی، ترکیب برگزیدگان مشخص میشود.
تا الان که این مطلب را مینویسم ده نفر از داوران کار خود را کاملاً به پایان رساندهاند و بقیه فقط سه روز آینده را برای اعلام نظر فرصت دارند.
*
خب، حرف ناگفتهای هم ماند؟
البته اسامی داوران در سایت بوی سیب منتشر میشود. اینجا جای حرف های غیر رسمیست.
حسین غفاری
مسئول کمیته بررسی آثار
درباره ی این وبلاگ
شما در این صفحه یادداشتهای خودمانی بر و بچههای دبیرخانه طرح ملی وبلاگ نویسی بوی سیب را می خوانید که بی هیچ آدابی و ترتیبی از پشت صحنه ی برگزاری این مسابقه ی وبلاگ نویسی می نویسند.
اگر از کاروانیان بوی سیب هستید حتماً این وبلاگ را دنبال کنید.
